متن خبر :
آرش نورآقایی، داور بخش میراث دیجیتال چهارمین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی، در مصاحبهای با خبرآنلاین به بررسی وضعیت این حوزه پرداخت.
او تأکید کرد که واژه «میراث» بهطور معمول به میراث فرهنگی ارجاع میشود، اما این نگاه محدود، سایر گونههای میراث را نادیده میگیرد. در این راستا، انواع مختلف میراث عبارتند از:
- میراث طبیعی
- میراث ملموس و ناملموس
- حافظه جهانی
- میراث صنعتی
- میراث دیجیتال
همه این دستهها دارای تعاریف بینالمللی هستند و یونسکو نیز از این اصطلاحات بهره میبرد.
«یکی از جدیدترین انواع میراث، میراث دیجیتال است. اگرچه در نگاه نخست واژه «دیجیتال» با مفهوم میراث که معمولاً به گذشتههای دور نسبت داده میشود، در تضاد به نظر میرسد، اما واقعیت این است که میراث دیجیتال امروز به یکی از قدرتمندترین اشکال میراث تبدیل شده است.»
وبسایتها، اپلیکیشنها، شبکههای اجتماعی و سامانههای مبتنی بر هوش مصنوعی، بخشی از تجربههای مشترک بشری را شکل میدهند و میتوان آنها را تحت مفهوم میراث دیجیتال تعریف کرد.
نورآقایی افزود: «میراث دیجیتال هم میتواند در قالب سختافزار و هم در قالب نرمافزار مطرح شود، اما در سالهای اخیر، بخش نرمافزاری اهمیت بیشتری پیدا کرده است. پلتفرمهایی مانند گوگل، اینستاگرام یا فیسبوک، صرفاً ابزار نیستند، بلکه حامل رویکردها و الگوهایی هستند که میتوان آنها را بهعنوان میراث دیجیتال بررسی کرد.»
او به این نکته اشاره کرد که بخش عمده مخاطبان و تولیدکنندگان آثار دیجیتال، نسلهای آینده بهویژه نسل زد هستند؛ نسلی که زندگی دیجیتال دارد و بهطبعی آثار این حوزه برای آنها معانی ویژهای پیدا میکند.
در ارزیابی آثار بخش میراث دیجیتال، نورآقایی گفت: «آنچه بیش از همه به چشم میآمد، نه ضعف فنی، بلکه فقر محتوایی بود. بدون محتوای درست، علمی و آکادمیک، حتی با بهترین تجهیزات نیز نمیتوان به اثری مؤثر دست یافت.»
او افزود: «آثار ارائهشده سطح متوسطی داشتند؛ با توجه به سابقه جشنواره، این وضعیت تا حدی قابل انتظار بود، اما ظرفیت ارتقا بسیار بالاست.»
در خصوص تأثیرگذاری جشنواره، نورآقایی بیان کرد: «جشنواره زمانی میتواند اثرگذار باشد که صرفاً به برگزاری رویداد محدود نشود، بلکه در طراحی و ساختار آن، نگاه عمیقتری وجود داشته باشد. نکاتی که در جلسه داوری مطرح شد، باید در دورههای بعدی مورد توجه جدی قرار گیرد.»
درباره ضرورت دستهبندی دقیقتر آثار، او گفت: «طبقهبندی و دستهبندی انواع آثار دیجیتال اهمیت زیادی دارد. نمیتوان پلتفرمی که امکان بارگذاری ویدئوهای بلند دارد، با فضایی که صرفاً برای عکس یا متن طراحی شده است، در یک گروه ارزیابی کرد. این تفکیکها باید بهصورت دقیق در نظر گرفته شود.»
نورآقایی همچنین بر نقش هوش مصنوعی تأکید کرد: «باید روشن باشد که با یک مجموعه آثار مواجهیم یا یک اثر مستقل و اینکه تولید اثر با هوش مصنوعی انجام شده است یا نه. استفاده از هوش مصنوعی نه مزیت مطلق است و نه ضعف؛ بلکه یک تکنیک متفاوت محسوب میشود که باید بهدرستی تعریف و معرفی شود.»
در پایان، او بر ضرورت آموزش در حوزه میراث دیجیتال تأکید کرد: «آموزش صحیح برای درک میراث، بهویژه میراث دیجیتال، ضروری است. بسیاری از آثار ایدههای خوبی داشتند اما در حد ایده خام باقی مانده بودند. تبدیل ایده به محصول فرهنگی و سپس به یک چرخه اقتصادی، مسیر طولانی و نیازمند آموزش جدی است؛ آموزشی در حوزه سناریونویسی، مواجهه با محتوا و تبدیل آن به اثری اثرگذار و پایدار.»
شما میتوانید نظرات و دیدگاه خود را درباره این خبر از بخش دیدگاهها برای ما ارسال کنید.
منبع: وبسایت خبر آنلاین
لینک کوتاه : https://akhbarjahan.news/?p=263718